Marleen De Smet (°1959) woont te Geraardsbergen, werkt te Brussel. Sinds haar jeugd kwam zij in aanraking met poëzie en schreef een eerste gedicht voor een eerste dichtbundel GROEIPIJNEN - van veertien tot eenenveertig. Ergens is zij blijven steken tussen zeggen en zingen. Soms schrijft ze ritmisch -lees muzikaal- omdat ze niet kan zingen. Dan weer schrijft ze zelden wat ze zegt, er ligt meer onder de oppervlakte. "Dichten is slopen(d)," zegt zij, "enerzijds omdat ik doorwrocht van blinde vlekken gedachten neerplof als dikke billen, waarna ik begin aan een dieet tot bijna niets nog overeind blijft. Anderzijds omdat eens het licht dooft een lampje gaat branden." Ze publiceerde de roman DE VERBORGEN OORLOGSLIEFDE, en een tweede dichtbundel Vreemd hoe het gaat. Haar gedichten werden opgenomen in meerdere bloemlezingen en tijdschriften. Ook verleende zij haar medewerking bij talrijke evenementen. Twee gedichten zijn permanent te lezen in de poëtische steegjesroute van Geraardsbergen.

Gedichten van haar verschenen in Klaprozen en Kamermuziek (10 dichters), die maart 2010 bij Demer Uitgeverij verscheen. In 2010 verscheen de dichtbundel Tussen schaduw en schittering bij Demer Uitgeverij.